زهرا زارعی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
حذف رده‌ها
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''جریان‌های زنان در ایران'''؛ سنت‌گرایی، تجددگرایی، اصول‌گرایی.  
'''جریان‌های زنان در ایران'''؛ سنت‌گرایی، تجددگرایی، اصول‌گرایی.  
[[پرونده:جریان های فکری زنان ایران.jpg|بندانگشتی]]
 
==سنت‌گرایان==
==سنت‌گرایان==
جریان سنت‌گرایی، شامل عالمان و متدینان مسلمانی است که فهم فقهی و سنتی و متکی بر آراء پیشینان دارد. اخبار، روایات و منقولات، پایه‌ی تحلیل‌شان هست. اخباری نیستند اما نگاهی همراه با شک نسبت به استفاده از عقل در تحلیل مسائل دینی  دارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/782103/ لک‌زایی و زارعی، «بنیادهای معرفت‌شناسی جریان‌های مذهبی در ایران و تأثیر آن بر نگرش آنان نسبت به حقوق سیاسی زنان»، 1388ش، ص 108]</ref>
جریان سنت‌گرایی، شامل عالمان و متدینان مسلمانی است که فهم فقهی و سنتی و متکی بر آراء پیشینان دارد. اخبار، روایات و منقولات، پایه‌ی تحلیل‌شان هست. اخباری نیستند اما نگاهی همراه با شک نسبت به استفاده از عقل در تحلیل مسائل دینی  دارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/782103/ لک‌زایی و زارعی، «بنیادهای معرفت‌شناسی جریان‌های مذهبی در ایران و تأثیر آن بر نگرش آنان نسبت به حقوق سیاسی زنان»، 1388ش، ص 108]</ref>
خط ۱۶: خط ۱۶:
حوزه حقوق سیاسی زنان شامل اظهار نظر در امور همگانی، مشارکت در انتخابات پارلمان و ریاست جمهوری، حق انتخاب کردن و انتخاب شدن، بنیان‌گذاری احزاب و جنبش‌های سیاسی، آمادگی برای قبول مسئولیت‌های بزرگ اداری و وزارتی و تصدی ریاست حکومت در جامعه مسلمانان، می‌شود.<ref>لک‌زایی و زارعی، «بنیادهای معرفت‌شناسی جریان‌های مذهبی در ایران و تأثیر آن بر نگرش آنان نسبت به حقوق سیاسی زنان»، 1388ش، ص 1178</ref> سنت‌گرایان قائل به عدم جواز مشارکت سیاسی زنان هستند.<ref>لک‌زایی و زارعی، «بنیادهای معرفت‌شناسی جریان‌های مذهبی در ایران و تأثیر آن بر نگرش آنان نسبت به حقوق سیاسی زنان»، 1388ش، ص 119</ref> برای این عدم جواز به ادله‌ای استناد می‌کنند:
حوزه حقوق سیاسی زنان شامل اظهار نظر در امور همگانی، مشارکت در انتخابات پارلمان و ریاست جمهوری، حق انتخاب کردن و انتخاب شدن، بنیان‌گذاری احزاب و جنبش‌های سیاسی، آمادگی برای قبول مسئولیت‌های بزرگ اداری و وزارتی و تصدی ریاست حکومت در جامعه مسلمانان، می‌شود.<ref>لک‌زایی و زارعی، «بنیادهای معرفت‌شناسی جریان‌های مذهبی در ایران و تأثیر آن بر نگرش آنان نسبت به حقوق سیاسی زنان»، 1388ش، ص 1178</ref> سنت‌گرایان قائل به عدم جواز مشارکت سیاسی زنان هستند.<ref>لک‌زایی و زارعی، «بنیادهای معرفت‌شناسی جریان‌های مذهبی در ایران و تأثیر آن بر نگرش آنان نسبت به حقوق سیاسی زنان»، 1388ش، ص 119</ref> برای این عدم جواز به ادله‌ای استناد می‌کنند:


*امتداد اجتماعی [[قوامیت]]'''[[قوامیت]]'''.<ref>حسینی طهرانی،رساله بدیعه، 1418ق، ص 76</ref>
*امتداد اجتماعی '''[[قوامیت]]'''.<ref>حسینی طهرانی،رساله بدیعه، 1418ق، ص 76</ref>
*عدم دلیل برای جواز مشارکت سیاسی اجتماعی زنان.<ref>حسینی طهرانی،رساله بدیعه،1418ق، ص 133</ref>
*عدم دلیل برای جواز مشارکت سیاسی اجتماعی زنان.<ref>حسینی طهرانی،رساله بدیعه،1418ق، ص 133</ref>
*عدم نصب زنان برای حکومت، امارت و قضاوت در سیره پیامبر و معصومین.<ref>حسینی طهرانی، رساله بدیعه، 1418ق، ص 133</ref>
*عدم نصب زنان برای حکومت، امارت و قضاوت در سیره پیامبر و معصومین.<ref>حسینی طهرانی، رساله بدیعه، 1418ق، ص 133</ref>
خط ۸۰: خط ۸۰:
*کلینی، محمدبن‌یعقوب، اصول کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365
*کلینی، محمدبن‌یعقوب، اصول کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365
*مهریزی، مهدی، زن، قم، خرم، 1377
*مهریزی، مهدی، زن، قم، خرم، 1377
[[رده:ویکی‌جنسیت]]
[[رده:نظریه‌ها]]