Shiri (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Shiri (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:
|خدمات            = موسس موئسسه « الکرامه»
|خدمات            = موسس موئسسه « الکرامه»
}}
}}
عزیزه الحبری متولد؛  فمنیست اسلامی، معتقد به خوانشی نو در متون دینی .
'''عزیزه الحبری'''؛ فمنیست اسلامی، معتقد به خوانشی نو در متون دینی .


هر چند رویکرد اصلی عزیزه الحبری فقهی -حقوقی است، اما وی به عنوان یک مسلمان به طور جدی به مباحث قرآنی نیز پرداخته است، زیرا یکی از دلایل ضعف و نقص فقه کنونی را ناشی از فهم نادرست از قرآن کریم به عنوان متن اصلی دین اسلام می‌داند. الحبری با کمک از نظریات [[فضل‌الرحمن ملک]]<ref>فضل‌الرحمن به خاطر اندیشه‌های  متجددانه‌اش دربارهٔ اسلام و همچنین مطالعاتی که در مورد هرمنیوتیک و فهم قرآن انجام داده‌است، شهرت دارد.</ref>  برخی آیات حقوقی مرتبط با [[زنان]] را بازتفسیر کرده‌است.
هر چند رویکرد اصلی عزیزه الحبری فقهی -حقوقی است، اما وی به عنوان یک مسلمان به طور جدی به مباحث قرآنی نیز پرداخته است، زیرا یکی از دلایل ضعف و نقص فقه کنونی را ناشی از فهم نادرست از قرآن کریم به عنوان متن اصلی دین اسلام می‌داند. الحبری با کمک از نظریات [[فضل‌الرحمن ملک]]<ref>فضل‌الرحمن به خاطر اندیشه‌های  متجددانه‌اش دربارهٔ اسلام و همچنین مطالعاتی که در مورد هرمنیوتیک و فهم قرآن انجام داده‌است، شهرت دارد.</ref>  برخی آیات حقوقی مرتبط با [[زنان]] را بازتفسیر کرده‌است.
خط ۳۶: خط ۳۶:
عزیزه الحبری معتقد به جاودانگی قرآن کریم بوده و مخاطب آن را تمامی انسان‌ها در هر زمان و مکان می‌داند و قائل است پیام‌های قرآنی، همانقدر که برای قبایل عرب عصر نزول مناسب بود، برای مردم آمریکا و آسیا در زمان معاصر نیز مناسب است و می‌تواند نیازهای انسان قرن بیست و یکم را به نحو کاملی پاسخ دهد. همچنین، وی اعتقاد دارد که مفهوم [[برابری جنسیتی]] در قرآن مورد تأیید قرار گرفته است .<ref> ﴿وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ...﴾ )توبه: 9 / 71 ،)دو جنس بشری از یک نفس واحده آفریده شده و دوست و محافظ (ولیّ) یکدیگر هستند</ref>. وی این توجه قرآن به مسأله متأخر «[[برابری جنسیتی]]» را تحسین نموده و آن را شاهدی برای جاودانگی کامل وحی می‌داند، چون آن دوره‌ای که خبری از [[حقوق زنان]] نبود، قرآن بدان توجه داشته است.<ref>هدایت زاده، «نگرش فمينيستی عزيزه الحبری به آيات قرآن با تأکيد بر مسأله ضرب زنان»،1399ش، ص96 تا109</ref>
عزیزه الحبری معتقد به جاودانگی قرآن کریم بوده و مخاطب آن را تمامی انسان‌ها در هر زمان و مکان می‌داند و قائل است پیام‌های قرآنی، همانقدر که برای قبایل عرب عصر نزول مناسب بود، برای مردم آمریکا و آسیا در زمان معاصر نیز مناسب است و می‌تواند نیازهای انسان قرن بیست و یکم را به نحو کاملی پاسخ دهد. همچنین، وی اعتقاد دارد که مفهوم [[برابری جنسیتی]] در قرآن مورد تأیید قرار گرفته است .<ref> ﴿وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ...﴾ )توبه: 9 / 71 ،)دو جنس بشری از یک نفس واحده آفریده شده و دوست و محافظ (ولیّ) یکدیگر هستند</ref>. وی این توجه قرآن به مسأله متأخر «[[برابری جنسیتی]]» را تحسین نموده و آن را شاهدی برای جاودانگی کامل وحی می‌داند، چون آن دوره‌ای که خبری از [[حقوق زنان]] نبود، قرآن بدان توجه داشته است.<ref>هدایت زاده، «نگرش فمينيستی عزيزه الحبری به آيات قرآن با تأکيد بر مسأله ضرب زنان»،1399ش، ص96 تا109</ref>


وی برای فهم قرآن سه اصل را شناسایی کرده و بر آن تأکید می‌کند: اصل اول توحید است که دالّ بر برتری مطلق خداوند و مادونی غیر است. در نتیجه، هر تفکری که بخواهد خود را در عرض خداوند قرار دهد و مدعی تسلط و برتری باشدـ همچون پنداشتهای پدرسالارانه- در تضاد با این اصل اسلامی بوده و مطرود است. اصل دوم تنوع است که ضمن تأیید وجود تفاوت‌هایی بین دو [[جنس]]، مالک برتری انسان را در تقوا دانسته و اصل هر دو را یک نفس واحده معرفی می‌کند. اصل سوم، سازگاری نام دارد که [[روابط زناشویی]] آرمانی در اسلام را مبتنی بر سکون، مودت و رحمت معرفی کرده و جایی برای انحرافاتی همچون نگاه طبقاتی شیطانیِ مبتنی بر [[تبعیض جنسی]]، باقی نگذارده است و مانع از فرودستی [[زنان]] به اسم اسلام می‌شود. با توجه به این سه اصل، الحبری به تفسیر قرآن پرداخته و در این مسیر، به دو مؤلفه روشی مهم خود اشاره می‌کند: اصلاح تدریجی، بسترمندسازی.<ref>هدایت زاده، «نگرش فمينيستی عزيزه الحبری به آيات قرآن با تأکيد بر مسأله ضرب زنان»،1399ش، ص96 تا109</ref>
وی برای فهم قرآن سه اصل را شناسایی کرده و بر آن تأکید می‌کند: اصل اول توحید است که دالّ بر برتری مطلق خداوند و مادونی غیر است. در نتیجه، هر تفکری که بخواهد خود را در عرض خداوند قرار دهد و مدعی تسلط و برتری باشدـ همچون پنداشتهای پدرسالارانه- در تضاد با این اصل اسلامی بوده و مطرود است. اصل دوم تنوع است که ضمن تأیید وجود تفاوت‌هایی بین دو [[جنس]]، مالک برتری انسان را در تقوا دانسته و اصل هر دو را یک نفس واحده معرفی می‌کند. اصل سوم، سازگاری نام دارد که روابط زناشویی آرمانی در اسلام را مبتنی بر سکون، مودت و رحمت معرفی کرده و جایی برای انحرافاتی همچون نگاه طبقاتی شیطانیِ مبتنی بر تبعیض جنسی، باقی نگذارده است و مانع از فرودستی [[زنان]] به اسم اسلام می‌شود. با توجه به این سه اصل، الحبری به تفسیر قرآن پرداخته و در این مسیر، به دو مؤلفه روشی مهم خود اشاره می‌کند: اصلاح تدریجی، بسترمندسازی.<ref>هدایت زاده، «نگرش فمينيستی عزيزه الحبری به آيات قرآن با تأکيد بر مسأله ضرب زنان»،1399ش، ص96 تا109</ref>


به عقیده الحبری برخی از تغییرات و اصلاحاتی که اسلام مد نظر داشت، به علت عدم آمادگی مردم و شرایط اجتماعی عصر نزول، امکان تحقق یکباره آن وجود نداشت. در نتیجه، رویکرد تدریجی در دستور کار اسلام قرار گرفت. اما برخی از امور همچون اصلاح برخی مسائل [[زنان]] و برده‌داری نیازمند مدت زمان بیشتری برای افزایش آگاهی و آمادگی مردم و فراهم شدن زمینه‌های الزام اجتماعی است. به همین دلیل است که لغو سنت برده‌داری چهارده قرن طول کشید.<ref>هدایت زاده، «نگرش فمينيستی عزيزه الحبری به آيات قرآن با تأکيد بر مسأله ضرب زنان»،1399ش، ص96 تا109</ref>
به عقیده الحبری برخی از تغییرات و اصلاحاتی که اسلام مد نظر داشت، به علت عدم آمادگی مردم و شرایط اجتماعی عصر نزول، امکان تحقق یکباره آن وجود نداشت. در نتیجه، رویکرد تدریجی در دستور کار اسلام قرار گرفت. اما برخی از امور همچون اصلاح برخی مسائل [[زنان]] و برده‌داری نیازمند مدت زمان بیشتری برای افزایش آگاهی و آمادگی مردم و فراهم شدن زمینه‌های الزام اجتماعی است. به همین دلیل است که لغو سنت برده‌داری چهارده قرن طول کشید.<ref>هدایت زاده، «نگرش فمينيستی عزيزه الحبری به آيات قرآن با تأکيد بر مسأله ضرب زنان»،1399ش، ص96 تا109</ref>