| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
==فلسفه مسئولیتهای [[زن]]== | ==فلسفه مسئولیتهای [[زن]]== | ||
فلسفه اطاعت [[زن]] از [[مرد]]، به سبب روش خلقت [[زن]] و نقش او در گناهِ خوردن از درخت ممنوعه اشاره شده است. در تورات آمده؛ هنگامی که آدم و حوا بر خلاف دستور خداوند از درخت ممنوعه خوردند، خداوند آدم را توبیخ کرد که چرا از این درخت خوردی! آدم گفت: این [[زن|زنی]] که قرین من ساختی، وی از میوه درخت به من داد و خوردم. پس خداوند به [[زن]] گفت: حمل تو را بسیار سخت کنم: با درد، فرزندان خواهی زایید و اشتیاق تو به [[شوهر|شوهرت]] خواهد بود و او بر تو حکمرانی خواهد کرد. انداختن مسئولیت گناه بر عهده [[زن|حوا]] از سوی [[مرد|آدم]] و اینکه گناه با [[زن]] آغاز میشود، موجب شد حکومت [[مرد]] بر [[زن]] و درد زایمان، مجازات الهی شود و در تمام زمانهای بعدی، موجودی شریر، وسوسهانگیز و دروازه ورود گناه تلقی شود. مروری بر سایر آموزههای یهودی نیز این تصویر را به ذهن متبادر میکند که این دین، [[مرد]] را بر [[زن]] مسلط کرده و [[جنس]] [[مرد|مذکر]] را در قیاس با [[مؤنث]] برتری داده است.<ref>(مظاهری، شخصیت زن درقرآن و عهدین، 1390ش، ص119)</ref> | فلسفه اطاعت [[زن]] از [[مرد]]، به سبب روش خلقت [[زن]] و نقش او در گناهِ خوردن از درخت ممنوعه اشاره شده است. در تورات آمده؛ هنگامی که آدم و حوا بر خلاف دستور خداوند از درخت ممنوعه خوردند، خداوند آدم را توبیخ کرد که چرا از این درخت خوردی! آدم گفت: این [[زن|زنی]] که قرین من ساختی، وی از میوه درخت به من داد و خوردم. پس خداوند به [[زن]] گفت: حمل تو را بسیار سخت کنم: با درد، فرزندان خواهی زایید و اشتیاق تو به [[شوهر|شوهرت]] خواهد بود و او بر تو حکمرانی خواهد کرد. انداختن مسئولیت گناه بر عهده [[زن|حوا]] از سوی [[مرد|آدم]] و اینکه گناه با [[زن]] آغاز میشود، موجب شد حکومت [[مرد]] بر [[زن]] و درد زایمان، مجازات الهی شود و در تمام زمانهای بعدی، موجودی شریر، وسوسهانگیز و دروازه ورود گناه تلقی شود. مروری بر سایر آموزههای یهودی نیز این تصویر را به ذهن متبادر میکند که این دین، [[مرد]] را بر [[زن]] مسلط کرده و [[جنس]] [[مرد|مذکر]] را در قیاس با [[مؤنث]] برتری داده است.<ref>(مظاهری، شخصیت زن درقرآن و عهدین، 1390ش، ص119)</ref> | ||
== | ==آموزش [[دختر]] و پسر در یهودیت== | ||
یهودیت به مقوله آموزش و تربیت، از زاویه [[جنسیتی]] مینگرد و در زمینه نوع تعلیم، گستره آن و نیز حجم آموزشها به بعضی تفاوتها میان دو [[جنس]] قائل است. از والدین توقع دارند که [[دختر|دختران]] و پسران را با روش متفاوت و متناسب با نقشهای هریک آنها را تربیت کنند.<ref>(غلامی، زن و خانواده در ادیان (با رویکرد تطبیقی)، 1398ش، ص58)</ref> | یهودیت به مقوله آموزش و تربیت، از زاویه [[جنسیتی]] مینگرد و در زمینه نوع تعلیم، گستره آن و نیز حجم آموزشها به بعضی تفاوتها میان دو [[جنس]] قائل است. از والدین توقع دارند که [[دختر|دختران]] و پسران را با روش متفاوت و متناسب با نقشهای هریک آنها را تربیت کنند.<ref>(غلامی، زن و خانواده در ادیان (با رویکرد تطبیقی)، 1398ش، ص58)</ref> | ||
در جوامع سنتی یهودی، آموزش متون و زبان مقدس یا سنتهای شرعی برای اکثر [[دختر|دختران]] رواج نداشت. [[زنان]] حق سوادآموزی داشتند، اما شریعت و احکام یهود را آموزش نمیدیدند. خواندن متون مقدس در کنیسا در انحصار [[مرد|مردان]] بود و قرائت متون فقط به آنان تعلیم داده میشد؛ البته گاهی [[دختر|دختران]] طبقهی ثروتمند و [[خانواده|خانوادههای]] مرفه برای قرائت متون دینی تعلیم میدیدند. معمولاً [[زنان]]، آن بخشهایی از شریعت یهود را میدانستند که به [[جنس]] [[مونث]] اختصاص داشت و این آموزشها غالباً از طریق [[مادر]] صورت میگرفت. برخی علمای یهود، [[مردان]] را از آموزش تورات به [[دختر|دختران]] به دلیل آنچه «ضایع شدن تورات» نامیدهاند، نهی کردهاند و پدر فقط درباره تعلیم تورات به پسر وظیفهمند است. لذا [[زنان]] از مطالعهی تورات معافند. بعضی از ربیهای يهود به شدت تابع اين عقيدهاند كه بهتر است كلمات تورات به آتش بسوزد تا اين كه به [[زنان]] تعلیم داده شود و از آن بهرهمند شوند. و هر كس تورات را به [[دختر|دخترش]] تعليم دهد گویا به او وقاحت و مطالب بیهوده آموخته است.<ref>(الهی امیرآباد، رشیدیزاده، آفرینش زن (از دیدگاه اسلام، یهود و مسیحیت)، 1396ش، ص73)</ref> | در جوامع سنتی یهودی، آموزش متون و زبان مقدس یا سنتهای شرعی برای اکثر [[دختر|دختران]] رواج نداشت. [[زنان]] حق سوادآموزی داشتند، اما شریعت و احکام یهود را آموزش نمیدیدند. خواندن متون مقدس در کنیسا در انحصار [[مرد|مردان]] بود و قرائت متون فقط به آنان تعلیم داده میشد؛ البته گاهی [[دختر|دختران]] طبقهی ثروتمند و [[خانواده|خانوادههای]] مرفه برای قرائت متون دینی تعلیم میدیدند. معمولاً [[زنان]]، آن بخشهایی از شریعت یهود را میدانستند که به [[جنس]] [[مونث]] اختصاص داشت و این آموزشها غالباً از طریق [[مادر]] صورت میگرفت. برخی علمای یهود، [[مردان]] را از آموزش تورات به [[دختر|دختران]] به دلیل آنچه «ضایع شدن تورات» نامیدهاند، نهی کردهاند و پدر فقط درباره تعلیم تورات به پسر وظیفهمند است. لذا [[زنان]] از مطالعهی تورات معافند. بعضی از ربیهای يهود به شدت تابع اين عقيدهاند كه بهتر است كلمات تورات به آتش بسوزد تا اين كه به [[زنان]] تعلیم داده شود و از آن بهرهمند شوند. و هر كس تورات را به [[دختر|دخترش]] تعليم دهد گویا به او وقاحت و مطالب بیهوده آموخته است.<ref>(الهی امیرآباد، رشیدیزاده، آفرینش زن (از دیدگاه اسلام، یهود و مسیحیت)، 1396ش، ص73)</ref> | ||
به تدریج در اواخر قرون وسطی، گفتوگوهای حاخامی به سمت دفاع از آموزش [[زنان]] سوق یافت و دلیل های بیشتر مؤید تعلیم و تربیت [[زنان]] گردید؛ گرچه اختلافهای میان حاخامها در اجازه به [[زنان]] برای آموزش یا منع آنها از آموزش به پایان نرسیده است.<ref>(غلامی، زن و خانواده در ادیان (با رویکرد تطبیقی)، 1398ش، ص60)</ref> | به تدریج در اواخر قرون وسطی، گفتوگوهای حاخامی به سمت دفاع از آموزش [[زنان]] سوق یافت و دلیل های بیشتر مؤید تعلیم و تربیت [[زنان]] گردید؛ گرچه اختلافهای میان حاخامها در اجازه به [[زنان]] برای آموزش یا منع آنها از آموزش به پایان نرسیده است.<ref>(غلامی، زن و خانواده در ادیان (با رویکرد تطبیقی)، 1398ش، ص60)</ref> | ||
==حقوق مالی [[زنان]]== | ==حقوق مالی [[زنان]]== | ||
هر چيزی در تصرف [[مرد]] است برای اوست. اعم از اموال، دارایی و حتی [[زن]] ملک [[شوهر]] محسوب میشود. در آمد و هر چه در خيابانها به دست میآورد مال [[شوهر]] است. متاع در خانه، حتی خردهنانهای روی ميز مال [[شوهر]] است [[زن]] اگر مهمانی را به خانه دعوت كند و غذايش دهد از [[شوهر]] خويش دزدی نموده است. حق [[شوهر]] بر دارايیهای [[همسر|همسرش]] را به عنوان يک نتيجهی فرعی از مالكيت [[شوهر]] بر [[همسر]] میدانند. <ref>(الهی امیرآباد، رشیدیزاده، آفرینش زن(از دیدگاه اسلام، یهود و مسیحیت)، 1396ش، ص75)</ref> | هر چيزی در تصرف [[مرد]] است برای اوست. اعم از اموال، دارایی و حتی [[زن]] ملک [[شوهر]] محسوب میشود. در آمد و هر چه در خيابانها به دست میآورد مال [[شوهر]] است. متاع در خانه، حتی خردهنانهای روی ميز مال [[شوهر]] است [[زن]] اگر مهمانی را به خانه دعوت كند و غذايش دهد از [[شوهر]] خويش دزدی نموده است. حق [[شوهر]] بر دارايیهای [[همسر|همسرش]] را به عنوان يک نتيجهی فرعی از مالكيت [[شوهر]] بر [[همسر]] میدانند. <ref>(الهی امیرآباد، رشیدیزاده، آفرینش زن(از دیدگاه اسلام، یهود و مسیحیت)، 1396ش، ص75)</ref> | ||