| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
ودود دوره کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات خاورمیانه گذرانده و دکترای خود را در رشته ادبیات عرب و مطالعات اسلامی از دانشگاه میشیگان دریافت کرد. او در دانشگاه قاهره زبان عربی را آموخت. | ودود دوره کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات خاورمیانه گذرانده و دکترای خود را در رشته ادبیات عرب و مطالعات اسلامی از دانشگاه میشیگان دریافت کرد. او در دانشگاه قاهره زبان عربی را آموخت. | ||
ودود شاگرد [[فضل الرحمان ملک]] و تحت تأثیر اندیشههای روششناسانه او بودهاست. وی چند سال در دانشگاه مالزی تدریس کرد، چند سال استاد دانشگاه اندونزی بود و همچنین در دانشگاه ویرجینیا در آمریکا تدریس کرد.<ref>ویکی پدیا صفحه (آمنه وودود)</ref> | |||
==دیدگاه== | ==دیدگاه== | ||
ودود از شاگردان فضلالرّحمن (1988ـ1919 م)<ref group="پانویس">فضلالرّحمن معتقد است که صرفاً یک روش معتبر برای تفسیر متن وجود ندارد. از نظر او، تفاسیر متعدّد برای بقای دین و نیز برای انسجامبخشی قرآن امری اساسی بهشمار میرود. این امر پدیدهای طبیعی و چهبسا ضروری است. تکثّر و تنوّع برداشتها بههیچوجه از تقدّس متنی که پدیدآورندهاش خداست، نمیکاهد. وانگهی، متن قرآن بهمثابه پدیدهای زبانی و پیامی به همة افراد بشر ـ اگر بنا باشد معتبر بماند ـ نیازمند تفاسیر متنوّع است. تقدّس و تغییرناپذیری، مربوط به خود متن است نه تفاسیر آن که صرفاً فهمهای بشری است. فضلالرّحمن تأکید دارد که استنباط معانی از متن قرآن باید با اصولی معیّن و مجموعهای از ارزشهای طبقهبندیشده اجتماعی ـ اخلاقی هدایت شود تا از برداشتهای غیرضروری و دلبخواهی یا غیراصولی و تحمیلی از متن جلوگیری شود. فضلالرّحمن عناصر تشکیلدهنده رویکرد خود را به تفسیر قرآن به منظور مرتبط ساختن آنها با نیازهای مسلمانان امروز در نظریّهای مدوّن کرد که به «نظریّه دوحرکتی» مشهور است. وی میگوید برای بنا کردن مجموعهای اصیل و قابل اجرا از قوانین اسلامی باید دو حرکت انجام داد: نخست باید از برخوردهای عینی قرآن ـ که شرایط اجتماعی مرتبط با آن دوره در آن لحاظ شده است ـ به سوی اصول عمومی پیونددهنده تمام آموزههای قرآن حرکت کرد. در حرکت دوم، باید از این سطح عمومی به سوی قوانین ویژهای که شرایط متناسب با عصر حاضر در آن منظور شدهاست، بازگشت. به نظر فضلالرّحمن، این امر شامل دو حرکت در اندیشه فقهی است: اوّل از جزء به کُلّ و دوم از کُل به جزء. در حرکت نخست، به منظور دستیابی به اصولی عمومی، نظیر عدالت، برابری و آزادی درباره بافت اجتماعی ـ تاریخی قرآن و اوضاع و شرایط نزول وحی تحقیق میشود. در حرکت دوم، اصول عمومی بهدستآمده از حرکت اوّل، به مثابۀ مبنایی برای طرح قوانین متناسب با دوره جدید بهکار میروند.</ref>، محقّق و اندیشمند مسلمان پاکستانی است و تحت تأثیر اندیشههای روششناسانهی او الگویی هرمنوتیکی برای فهم قرآن به نام «هرمنوتیک توحیدی» ارائه میدهد.<ref>خندقآبادی، حسین،متنگرایی تاریخی؛ نگاهی به روش تفسیری آمنه ودود با تمرکز بر تفسیر آیة 34 سورة النّساء، ص43</ref> | ودود از شاگردان فضلالرّحمن (1988ـ1919 م)<ref group="پانویس">فضلالرّحمن معتقد است که صرفاً یک روش معتبر برای تفسیر متن وجود ندارد. از نظر او، تفاسیر متعدّد برای بقای دین و نیز برای انسجامبخشی قرآن امری اساسی بهشمار میرود. این امر پدیدهای طبیعی و چهبسا ضروری است. تکثّر و تنوّع برداشتها بههیچوجه از تقدّس متنی که پدیدآورندهاش خداست، نمیکاهد. وانگهی، متن قرآن بهمثابه پدیدهای زبانی و پیامی به همة افراد بشر ـ اگر بنا باشد معتبر بماند ـ نیازمند تفاسیر متنوّع است. تقدّس و تغییرناپذیری، مربوط به خود متن است نه تفاسیر آن که صرفاً فهمهای بشری است. فضلالرّحمن تأکید دارد که استنباط معانی از متن قرآن باید با اصولی معیّن و مجموعهای از ارزشهای طبقهبندیشده اجتماعی ـ اخلاقی هدایت شود تا از برداشتهای غیرضروری و دلبخواهی یا غیراصولی و تحمیلی از متن جلوگیری شود. فضلالرّحمن عناصر تشکیلدهنده رویکرد خود را به تفسیر قرآن به منظور مرتبط ساختن آنها با نیازهای مسلمانان امروز در نظریّهای مدوّن کرد که به «نظریّه دوحرکتی» مشهور است. وی میگوید برای بنا کردن مجموعهای اصیل و قابل اجرا از قوانین اسلامی باید دو حرکت انجام داد: نخست باید از برخوردهای عینی قرآن ـ که شرایط اجتماعی مرتبط با آن دوره در آن لحاظ شده است ـ به سوی اصول عمومی پیونددهنده تمام آموزههای قرآن حرکت کرد. در حرکت دوم، باید از این سطح عمومی به سوی قوانین ویژهای که شرایط متناسب با عصر حاضر در آن منظور شدهاست، بازگشت. به نظر فضلالرّحمن، این امر شامل دو حرکت در اندیشه فقهی است: اوّل از جزء به کُلّ و دوم از کُل به جزء. در حرکت نخست، به منظور دستیابی به اصولی عمومی، نظیر عدالت، برابری و آزادی درباره بافت اجتماعی ـ تاریخی قرآن و اوضاع و شرایط نزول وحی تحقیق میشود. در حرکت دوم، اصول عمومی بهدستآمده از حرکت اوّل، به مثابۀ مبنایی برای طرح قوانین متناسب با دوره جدید بهکار میروند.</ref>، محقّق و اندیشمند مسلمان پاکستانی است و تحت تأثیر اندیشههای روششناسانهی او الگویی هرمنوتیکی برای فهم قرآن به نام «هرمنوتیک توحیدی» ارائه میدهد.<ref>خندقآبادی، حسین،متنگرایی تاریخی؛ نگاهی به روش تفسیری آمنه ودود با تمرکز بر تفسیر آیة 34 سورة النّساء، ص43</ref> | ||
