بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۰: خط ۱۰:


==همجنس‌گرایی خودپذیر و خودناپذیر==
==همجنس‌گرایی خودپذیر و خودناپذیر==
همجنس‏‌گرایی به دو نوع خودپذیر<ref>Ego-syntonic.</ref> و خودناپذیر<ref>Ego-dystonic.</ref> تقسیم شده است. همجنس‏‌گرایی خودناپذیر به‌صورت الگوی مداوم همجنس‌‏گرایی تعریف می‏‌شود که منبع پریشانی است و با میل به دست‌یابی یا افزایش دگر جنس‏‌گرایی همراه است. در این حالت، خیال‌پردازی‌‏های جنسی فرد درباره افراد همجنس خود است، اما فکر کردن درباره آن سبب به‌وجود آمدن پریشانی و سردرگمی وی شده و در صدد برقراری ارتباط با غیر همجنس برمی‌‏آید. همجنس‏‌گرایی خودپذیر اما منبع پریشانی نیست و ویژگی آن میل به تغییر دادن ترجیح جنسی نیست.<ref>سلیگمن و روزنهان، روانشناسی نابهنجاری: آسیب‌شناسی روانی بر اساس DSM - IV، 1389ش، ص192.</ref> همجنس‏‌گرایی در نوع خودپذیر آن، بروز و رفتار بیرونی دارد و نوع خودناپذیر آن هرچند اختلال گرایشی و روانی دانسته می‌شود، اما بروز رفتاری ندارد. نوع دوم را قائلین به طبیعی‌بودن همجنس‏‌گرایی، گونه‌ای از اختلال جنسی می‏‌دانند که فرد را از مسیر طبیعی همجنس‏‌گرایی دور می‏‌کند و باید به او کمک کرد خود واقعی خویش را بپذیرد. مخالفین طبیعی‌بودن همجنس‏‌گرایی، آن را اختلال گرایش جنسی می‌‏دانند که باید درمان شود و در مسیر میل به برقراری ارتباط با جنس مخالف، تثبیت شود.<ref>انجمن روانشناسی آمریکا، راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)،  2013م.</ref>
همجنس‏‌گرایی به‌عنوان یک [[انحراف جنسی]]، به دو نوع خودپذیر<ref>Ego-syntonic.</ref> و خودناپذیر<ref>Ego-dystonic.</ref> تقسیم شده است. همجنس‏‌گرایی خودناپذیر به‌صورت الگوی مداوم همجنس‌‏گرایی تعریف می‏‌شود که منبع پریشانی است و با میل به دست‌یابی یا افزایش دگر جنس‏‌گرایی همراه است. در این حالت، خیال‌پردازی‌‏های جنسی فرد درباره افراد همجنس خود است، اما فکر کردن درباره آن سبب به‌وجود آمدن پریشانی و سردرگمی وی شده و در صدد برقراری ارتباط با غیر همجنس برمی‌‏آید. همجنس‏‌گرایی خودپذیر اما منبع پریشانی نیست و ویژگی آن میل به تغییر دادن ترجیح جنسی نیست.<ref>سلیگمن و روزنهان، روانشناسی نابهنجاری: آسیب‌شناسی روانی بر اساس DSM - IV، 1389ش، ص192.</ref> همجنس‏‌گرایی در نوع خودپذیر آن، بروز و رفتار بیرونی دارد و نوع خودناپذیر آن هرچند اختلال گرایشی و روانی دانسته می‌شود، اما بروز رفتاری ندارد. نوع دوم را قائلین به طبیعی‌بودن همجنس‏‌گرایی، گونه‌ای از اختلال جنسی می‏‌دانند که فرد را از مسیر طبیعی همجنس‏‌گرایی دور می‏‌کند و باید به او کمک کرد خود واقعی خویش را بپذیرد. مخالفین طبیعی‌بودن همجنس‏‌گرایی، آن را اختلال گرایش جنسی می‌‏دانند که باید درمان شود و در مسیر میل به برقراری ارتباط با جنس مخالف، تثبیت شود.<ref>انجمن روانشناسی آمریکا، راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)،  2013م.</ref>


==انواع همجنس‌گرایی==
==انواع همجنس‌گرایی==