Mohsenzadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohsenzadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
کارول گیلیگان<ref>Carol Gilligan.</ref> روانشناس معاصر است که تحقیقات گستردهای را در مورد رویکرد زنان به مشکلات اخلاقی انجام داده است. کارول گلیگان در 28 نوامبر 1936 در شهر نیویورک متولد شد. وی به عنوان دانشجوی مقطع کارشناسی ادبیات را در کالج سوارمور تحصیل کرد و در سال 1960 از استاد ردکلیف در رشته روانشناسی فارغ التحصیل شد. مدرک کارشناسی ارشدش را در [[روانشناسی بالینی]] از دانشکدهی رادکلیف و مدرک دکترایش را در [[روانشناسی اجتماعی]] از دانشگاه هاروارد در سال 1964 دریافت کرد. سه سال بعد، گیلیگان در دانشگاه هاروارد سمت تدریس را گرفت و در آنجا در کنار [[اریک اریکسون]] و [[لارنس کوهلبرگ]] کار میکرد | کارول گیلیگان<ref>Carol Gilligan.</ref> روانشناس معاصر است که تحقیقات گستردهای را در مورد رویکرد زنان به مشکلات اخلاقی انجام داده است. کارول گلیگان در 28 نوامبر 1936 در شهر نیویورک متولد شد. وی به عنوان دانشجوی مقطع کارشناسی ادبیات را در کالج سوارمور تحصیل کرد و در سال 1960 از استاد ردکلیف در رشته روانشناسی فارغ التحصیل شد. مدرک کارشناسی ارشدش را در [[روانشناسی بالینی]] از دانشکدهی رادکلیف و مدرک دکترایش را در [[روانشناسی اجتماعی]] از دانشگاه هاروارد در سال 1964 دریافت کرد. سه سال بعد، گیلیگان در دانشگاه هاروارد سمت تدریس را گرفت و در آنجا در کنار [[اریک اریکسون]] و [[لارنس کوهلبرگ]] کار میکرد. | ||
در سال 1997، گیلیگان کرسی [[مطالعات جنسیتی]] در هاروارد شد | در سال 1997، گیلیگان کرسی [[مطالعات جنسیتی]] در هاروارد شد. | ||
معروف ترین کتاب او، با صدایی متفاوت است. وی منتقد نظریه [[لارنس کوهلبرگ]] می باشد. | معروف ترین کتاب او، [[با صدایی متفاوت]] است. وی منتقد نظریه [[لارنس کوهلبرگ]] می باشد. | ||
[[پرونده:گیلیگان.png|200px|بندانگشتی|کارول گیلیگان؛ فمینیسم روانکاوانه]] | [[پرونده:گیلیگان.png|200px|بندانگشتی|کارول گیلیگان؛ فمینیسم روانکاوانه]] | ||
== زندگینامه == | == زندگینامه == | ||
کارول گیلیگان در یک خانوادهی یهودی در شهر نیویورک رشد کرد. او تنها فرزند [[ویلیام فرایدمن]] حقوقدان و [[مابل کامینز]]، معلم مدرسهی پرستاری بود. او پیانو را آموخت و یک شغل در [[رقص مدرن]] را در طول تحصیلات تکمیلیاش دنبال کرد. | کارول گیلیگان در یک خانوادهی یهودی در شهر نیویورک رشد کرد. او تنها فرزند [[ویلیام فرایدمن]] حقوقدان و [[مابل کامینز]]، معلم مدرسهی پرستاری بود. او پیانو را آموخت و یک شغل در [[رقص مدرن]] را در طول تحصیلات تکمیلیاش دنبال کرد. | ||
گیلیگان به دلیل همکاری با [[لارنس کوهلبرگ]] در زمینه [[مراحل رشد اخلاقی]] و همچنین انتقاد از رویکرد وی به مراحل شناخته شده است. گیلیگان به عنوان دستیار پژوهشی [[کوهلبرگ]] استدلال کرد که مراحل رشد اخلاقی [[لارنس کوهلبرگ]] مردانه است و این امر توانایی تعمیم آنها را به زنان محدود می کند. در مقاله ای که گیلیگان در صدایی متفاوت بازنگری کرد، اظهار داشت: | |||
گیلیگان به دلیل همکاری با [[لارنس کوهلبرگ]] در زمینه مراحل رشد اخلاقی و همچنین انتقاد از رویکرد وی به مراحل شناخته شده است. گیلیگان به عنوان دستیار پژوهشی [[کوهلبرگ]] استدلال کرد که مراحل رشد اخلاقی [[لارنس کوهلبرگ]] مردانه است و این امر توانایی تعمیم آنها را به زنان محدود می کند. در مقاله ای که گیلیگان در صدایی متفاوت بازنگری کرد، اظهار داشت: | |||
من در اواخر دهه 1960 وارد گفتگو در مورد زنان و اخلاق شدم، زمانی که در ایالات متحده شاهد همگرایی [[جنبش حقوق مدنی]]، [[جنبش ضد جنگ]]، [[جنبش برای متوقف کردن آزمایش اتمسفر سلاح های هسته ای]]، [[جنبش پایان فقر]]، [[جنبش زنان]] و [[جنبش آزادی همجنسگرایان]]. من در دانشگاه هاروارد با [[اریک اریکسون]]، روانکاو که در سنت فرویدی کار می کرد، و [[لارنس کوهلبرگ]]، روانشناس رشد شناختی که در سنت پیاژه کار می کرد، تدریس می کردم. برای همه این مردان - فروید و اریکسون ، پیاژه و کوهلبرگ - زنان از نظر رشد دچار کمبود بودند.<ref>Gilligan, Carol. 2011. "Looking Back to Look Forward: Revisiting In a Different Voice". Classics@, Issue 9, "Defense Mechanisms".</ref> | من در اواخر دهه 1960 وارد گفتگو در مورد زنان و اخلاق شدم، زمانی که در ایالات متحده شاهد همگرایی [[جنبش حقوق مدنی]]، [[جنبش ضد جنگ]]، [[جنبش برای متوقف کردن آزمایش اتمسفر سلاح های هسته ای]]، [[جنبش پایان فقر]]، [[جنبش زنان]] و [[جنبش آزادی همجنسگرایان]]. من در دانشگاه هاروارد با [[اریک اریکسون]]، روانکاو که در سنت فرویدی کار می کرد، و [[لارنس کوهلبرگ]]، روانشناس رشد شناختی که در سنت پیاژه کار می کرد، تدریس می کردم. برای همه این مردان - فروید و اریکسون ، پیاژه و کوهلبرگ - زنان از نظر رشد دچار کمبود بودند.<ref>Gilligan, Carol. 2011. "Looking Back to Look Forward: Revisiting In a Different Voice". Classics@, Issue 9, "Defense Mechanisms".</ref> | ||