زبان زنان: تفاوت میان نسخه‌ها

نمایش تاریخچه به صورت تعاملی

تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۴: / خط ۴: @@
 روزنامه «زبان زنان »به مدیریت [[صدیقه دولت آبادی]] در سال 1299 ش، 1919م، در اصفهان و تهران منتشر شد. اولین شماره این نشریه در روز 20 شوال سال 1337(ه‍.ق) فعالیت خود را در اصفهان آغاز کرد و آخرین شماره آن ( شماره 57) در 21 ربیع الثانی 1339ه‍.ق منتشر شد.«زبان زنان» در ابتدا به مباحث مربوط به خانه داری بچه داری، شوهر داری و بهداشت می‌پرداخت.<ref> محمد حسین خسرو پناه، همان، ص 236</ref> اما به تدریج مباحثی همچون سوسیالیسم و سوسیال دمکراسی را مطرح کرد که اقشار مذهبی جامعه را به عکس العمل وا می‌داشت. <ref>روزنامه زبان زنان، شماره 34، 30 شواال، 1338</ref> در برخی از مقاله‏ها از سیاست اتحاد شوروی دفاع کرد و در بعضی دیگر شعار «زنده باد آزادی دنیا، زنده باد آزادی ایران، زنده باد سوسیالیزم» را سر داد. <ref>روزنامه زبان زنان، شنبه 7 ربیع الثانی، 1339، ص 4</ref> دولت آبادی که در مقالاتش وضعیت زنان در کشورهای دیگر را به رخ زنان ایرانی می‏کشید و خودش 10 سال پیش از کشف حجاب، عملاً، حجاب را به کناری گذاشته بود و بدون روسری در خیابان‏ها ظاهر می‏شد، به تدریج حساسیت افکار عمومی بویژه اقشار مذهبی را برانگیخت به طوری که حتی برخی از زنان نیز به مخالفت با او پرداختند.به تدریج خانم‌دولت‌آبادی با مشکل بزرگی روبرو شد به گونه‏ای که او را مورد لعن و نفرین قرار می‌دادند و روزنامه‌اش را در خیابان‌ها می‌سوزاندند. <ref>پری شیخ الاسلامی، همان، ص 97</ref>
 اگرچه همواره تاکید میشودکه روزنامه ی زبان زنان نخستین روزنامه در ایران است که ((زن))در عنوان آن قرار گرفته است و مزیتی برای آن به شمار میرود با این حال شاید مهمتر از ((زن))آن بود که دولت آبادی مجله ی خود را ((زبان)) زن نامید.این نامیدن به قول ،[[افسانه نجم‌آبادی]] :
-«آشکارا سنت‌شکنی و وارونه‌سازی مـفاهیم غـالب بود؛چرا که در طرح غالب،«زبـان زن»بـاید کـوتاه بـاشد و زبـان درازی برای زنان بـار مـنفی دارد.اما‌ [[صدیقه دولت‌ آبادی]] با نامیدن عنوان روزنامه به نام زبان زنان،طرح غالب را نه تنها بهبازی گـرفت،بـلکه بـه آن باری مثبت داد». <ref>صدیقه دولت‌آبادی،نامه‌ها،نوشته‌ها و یادها،ج 1،ص 66</ref>
+«آشکارا سنت‌شکنی و وارونه‌سازی مـفاهیم غـالب بود؛چرا که در طرح غالب،«زبـان زن»بـاید کـوتاه بـاشد و زبـان درازی برای زنان بـار مـنفی دارد.اما‌ [[صدیقه دولت آبادی]] با نامیدن عنوان روزنامه به نام زبان زنان،طرح غالب را نه تنها بهبازی گـرفت،بـلکه بـه آن باری مثبت داد». <ref>صدیقه دولت‌آبادی،نامه‌ها،نوشته‌ها و یادها،ج 1،ص 66</ref>
 ==اهداف==
 ازاهداف‌ این روزنامه،مبارزه عـلیه خـرافات و جهل،پرداختن به حقوق زنان و مبارزه‌ بااستبداد‌ علیه‌ زنان، تاسیس دبستانهای رایگان از طرف دولت بود.<ref> پری شیخ الاسلامی،زنان روزنامه‌نگار و اندیش‌مند‌ ایران‌،ص 76</ref>بحث اصلی مـقالات،مـربوط به زنان است. یکی‌ از اهداف جدی روزنامه‌ی زبان زنان،تأسیس دبستان‌های رایگان از طرف دولت برای دوشیزگان،سوادآموزی‌،آمـوزش‌ و پرورش زنـان و ترویج معارف بود. دولت آبادی ضمن مخالفت با آموزش سنتی زنان ایران، در روزنامه زبان زنان از دولت و وزارت معارف خواست تا امکانات لازم را برای گسترش تحصیل زنان به سبک اروپایی فراهم آورند: باید از دولت بخواهیم که در ولایات مدارس دختران تأسیس کند.... لازم است که وزارت معارف یک عده معلم مخصوص صاحب فنون از اروپا بخواهند <ref>روزنامه زبان زنان، سال 1، شماره 11 شنبه 19، ربیع الاول، 1338</ref>:
@@ خط ۲۶: / خط ۲۶: @@
 «روزنامه زبان زنان بدون‌ اجازه وزارت داخله و معارف،جـدیدا در اصـفهان عرض اندام کرده است و بـرخلاف سـیاست دولت درفشانی می‌کند‌.البته‌ توقیف کرده اطلاع دهید. نامه صدیقه دولت‌آبادی به وزارت معارف،26 مرداد 1300،به نقل از:اسناد مـطبوعات ‌ ‌ایـران،ج 1،ص 584. سرانجام همین حوادث،دولت‌آبادی را به ترک اصفهان مجبور کرد.زبان زنان ازسال 1339 قمری(1921‌ م.)بـه‌ بعد در تهران به صورت مجله ماهانه منتشر می‌شد بااین شرط،که از پرداختن به مسائل سیاسی خودداری کند.به دلیل مخالفت با قرارداد 1919 م.وثوق الدوله،زیر فشار قرار‌ گرفته‌ بود و تهدیداتی‌ حتی عـلیه مـدیر روزنامهانجام گرفت.با کودتای 1299 شمسی(1920 م.)انتشار آن در اصفهان پایان یافت3ودوره‌ بعدی انتشار آن در تهران پی گرفته شد.»
 == مجله‌ زبان‌ زنان‌==
-[[صدیقه دولت‌ آبادی]] مجله زبان زنان را از فروردین ماه سال 1301شمسی(1922 م.)در تـهران مـنتشر کرد‌ و ‌‌انتشار‌ آن تا پایان همان سال دوام داشت ودر آخر سال 1301 شمسی(1922‌ م.)زبان‌ زنان‌ به علت غیبت مدیر-که برای تکمیل تحصیل به اروپا ره‌سپار بود-تعطیل شد.او در‌ سال 1306 شمسی(1927 م.)از اروپامراجعت کرد و قـصد داشـت تا انتشار مجله را‌ دوباره از سر گیرد‌ که‌ به دلایلی پانزده سال این نشریه منتشر نشد.پس از 23 سال از زمان انتشار،نخستین شماره آن دوباره شروع به کار کرد.
+[[صدیقه دولت آبادی]] مجله زبان زنان را از فروردین ماه سال 1301شمسی(1922 م.)در تـهران مـنتشر کرد‌ و ‌‌انتشار‌ آن تا پایان همان سال دوام داشت ودر آخر سال 1301 شمسی(1922‌ م.)زبان‌ زنان‌ به علت غیبت مدیر-که برای تکمیل تحصیل به اروپا ره‌سپار بود-تعطیل شد.او در‌ سال 1306 شمسی(1927 م.)از اروپامراجعت کرد و قـصد داشـت تا انتشار مجله را‌ دوباره از سر گیرد‌ که‌ به دلایلی پانزده سال این نشریه منتشر نشد.پس از 23 سال از زمان انتشار،نخستین شماره آن دوباره شروع به کار کرد.
 زبان‌ زنان‌ برای‌ آشنا کردن زنان با حقوقی هـم‌چون:آمـوزش استقلال اقتصادی و حقوق خانوادگی انتشار‌ مـی‌یافت‌ و در‌ 32 صـفحه در تـهران وتوسط چاپ رنگین نوشته و چاپ می‌شد.<ref> محمد صـدرهاشمی،تـاریخ جـراید‌ و مجلات‌ ایران‌،ج 3،ص 10-6؛محمد مـحیط‌ طباطبایی‌،تاریختحلیلی مطبوعات ایران،ص 174‌-173‌؛محمد حسین خسروپناه،هدف‌ها و مبارزه زن ایرانی از انقلابمشروطه تا سلطنت پهلوی،ص 239</ref>مجله علاوه بردفتر تهران‌،نمایندگی‌هایی‌ در شـهرستآنهای اصـفهان، شیراز، دماوند،اهواز و تبریز داشت.این مجله دو دوره انتشار یافته است‌:دوره‌ اول‌ در دهه 1310 شمسی(1931 م.)که ارگان [[کانون بانوان]] بـوده و دوره دوم پس از شـهریور 1320‌(1941‌ م.)که سردبیر آن بانو اخترمعدلی بوده است.
 ==پانویس==